Als we voelen zonder te zwelgen, kunnen we spreken zonder te lullen

Ondernemingsraden doen hun best om directies te voorzien van rake feedback en zinvolle ideeën. De intentie is daarbij vaak om vooral niet geleid te worden door interpretaties en emoties, maar puur door feiten en logica. De OR hoeft echter niet alle management jargon te leren en het analytische werk van de directie te doubleren. De medezeggenschap kan juist vanuit gevoel en intuïtie unieke en verrijkend perspectieven bieden. Aanvoelen en verwoorden wat er leeft in jou en bij je collega’s, voegt iets toe aan wat management kan berekenen en beredeneren.

Dan is het wel zaak om zuiver te ‘lezen’ wat ons raakt, steekt, zorgen baart of enthousiast maakt. Zodat de OR niet ongefilterd ruis en gedoe verzamelt, versterkt en verspreidt. Zodat we spreken zonder te lullen. Vanuit die intentie gaan we deze dag aan de slag. Wat voel ik in mijn lichaam en hoe maak ik daar pindakaas van? Wat vang ik op aan wijsheid, voorbij dat wat letterlijk gezegd wordt? Wat is de eigenlijke boodschap achter gemor of gemopper bij en over de koffie?

Een andersoortige training

Een trainer kan uitputtend de WOR uitleggen, meewarig luisteren naar geklaag over een bestuurder, of een vurig verhaal afsteken over veiligheid, vertrouwen en verbinding. Dat doen we deze dag allemaal niet. Er is al genoeg ruis en gedoe, geduw en getrek, geklaag en gevecht, gepreek en gezweef.

Als alternatief bieden we een dag waarin je opnieuw voelt waar het jou echt om gaat en wat je te doen staat. Kom zoals je bent, met je enthousiasme en je teleurstellingen, je hoop en frustraties, je ambitie en je scepsis. Daarmee checken we in en daarmee gaan we aan de slag. Steeds gaan we op ontdekking: wat kunnen we doen en willen we dat? Is daar nog iets voor nodig, of gaan we op ontdekking?!

Programma

Welke stappen zetten we? De details gaan we bedenken en ontdekken. Intuïtief aanvoelen. Maar de volgende ingrediënten liggen op de plank:

• Een check-in, in de steil van deep democracy. Ieder deelt hoe hij erbij zit, wat zij op het hart heeft en wat hij hoopt van de dag, waarbij we niet op elkaar reageren.
• Een bewust verbonden ademsessie. Als team van ademcoaches introduceren we het ademwerk en helpen elke deelnemer een intentie te formuleren – een perspectief op je werk/leven dat je wilt belichamen. We doen een ademsessie van een uur: liggend op een matras wordt je uitgenodigd de pauzes tussen in- en uitademing weg te nemen. Met de adem komen vaak oude patronen boven die vervolgens transformeren, bijvoorbeeld van boosheid naar vrijheid, of van schrik naar zelfvertrouwen. We beginnen met deze ‘deep-dive’ om goed contact te leggen met wat er in ons lichaam allemaal ervaren kan worden.
• Even voor een lekkere lunch leggen we de link met het werk van ondernemingsraden. De wet definieert rechten en plichten (wat mag en moet), maar wezenlijke invloed gaat over wat je wil en kan. Trainers en deelnemers delen perspectieven op de bedoeling en meerwaarde van ondernemingsraden.
• Na de lunch is het tijd voor ‘casuïstiek’ – aandacht voor de uitdagingen van twee of drie deelnemers, zoals ze die inbrachten in de check-in. In de ochtend stemden we individueel af op ons lijf. Nu onderzoeken we wat we ervaren in de ruimte en samenwerking tussen mensen. Al naar gelang wat passend lijkt, kiezen we voor:
       * een systemische opstelling, waarbij deelnemers mensen uit de casus representeren. De inbrenger plaatst hen intuïtief in de ruimte en de representanten rapporteren wat ze voelen en welke beweging gemaakt wil worden. Dat beeld geven we terug aan de inbrenger. Systemisch gezien zijn ondernemingsraden vaak van hun plek. Ze zitten te dicht bij de bestuurder (op schoot, of op diens stoel), of staan juist te ver weg (losgezongen, bevooroordeeld en slecht geïnformeerd).
       * een deep democratisch In plaats van schuring stil te sussen geven we ruimte aan verschil, met als intentie om frictie helder te zien en werkelijk te helen. Vanuit een bereidheid geraakt te worden, oogsten we kernen van waarheid voor de inbrenger.
       * een case clinic zoals ontwikkeld door Otto Scharmer, bekend van Theory U. Ook in deze intervisie-methode staat de intuïtie centraal. Na een korte toelichting volgt stilte waarin bij de deelnemers beelden, gevoelens en gebaren op kunnen komen, die we teruggeven aan de inbrenger en gezamenlijk interpreteren. Mogelijk kaderen we een en ander met een korte uitleg over vier niveaus waarop mensen volgens Scharmer kunnen samenwerken en communiceren.
• We sluiten af zoals we begonnen, al heet dat nu een check-out.

Voor wie

Leden van medezeggenschapsorganen (OR, PVT, MR, etc) en ambtelijk secretarissen. Mensen die graag op een (in werkverband) ongebruikelijke manier aan de slag gaan. Je mag dingen gek en ongemakkelijk vinden en je mag daarom passen (niet-meedoen) op een onderdeel, maar ben je in principe hongerig om het eens over een andere boeg te gooien? Een benadering waarbij niet alleen je hoofd maar je hele wezen meedoet? Dan is deze reis voor jou!

Kom met een casus die je in kunt brengen, al zal niet iedere casus aan bod komen. Doorgaans resoneert veel van wat wordt ingebracht door anderen ook bij degenen waarvan de casus niet centraal komt te staan in de middag.

We werken met een groep van minimaal 4 en maximaal 8 deelnemers.

Begeleiding

Diederik Prakke is SCOOR/RMZO gecertificeerd medezeggenschapstrainer en opgeleid in onder meer TA, NLP, systemisch werk en deep democracy. Hij is, net als de andere trainers, ademcoach vanuit de adem- en bewustzijn academie, de eerste GPBA-erkende adem-opleiding in Nederland.

Aanmelden, kosten, data en plaats

Zie onder evenementen.

Voelen wat we echt voelen: gele paraplu

De meeste beslissingen nemen we intuïtief. Vaak ‘post-rationaliseren’ we onze gevoelsmatige keuzes: we rechtvaardigen beslissingen achteraf met argumenten waar we zelf in gaan geloven. Juist voor de medezeggenschap is intuïtie belangrijk. Management meet feiten en rekent opties door, terwijl de OR als geen ander aanvoelt wat in de praktijk werkt en op de werkvloer leeft. Dat maakt de OR inbreng uniek en onmisbaar. Houd dat niet achter omdat je geen cijfers hebt!

Stemmen we ons goed af op deze bron van wijsheid? Wat we voelen heeft te maken met wat er hier en nu speelt en met wat we eerder hebben meegemaakt. Daarin zitten ervaringswijsheid én achterhaalde vooroordelen. Stel dat je ooit een klap kreeg van iemand met een gele paraplu, dan zullen je innerlijke alarmbellen afgaan als je iemand met een gele paraplu ziet. Je voelt je niet op je gemak, maar weet niet dat de gele paraplu de trigger is en dat er nu eigenlijk geen gevaar is. Mogelijk bedenkt je geest een andere rede om je onrust te verklaren: ‘zie die scheve lach van de bestuurder nou eens – hij liegt!’ Je gelooft er zelf in, maar het is waarschijnlijk vals alarm… Meer herhaling vanuit je autobiografie dan frisse intuïtie, meer projectie vanuit je verleden dan reflectie van het heden.

Onze klus is uitzuiveren: ons afstemmen op wat we echt voelen. Daarbij hoort het herkennen en vervolgens loslaten van gedachten en verhalen. Het erkennen en loslaten van ons eigen commentaar, waarin we slachtoffer, aanklager of redder zijn. Dan blijft over wat de werkelijke boodschap is, die hier en nu klopt.